Gepost op 16 december 2014

waarom een blog??

Tot voor 2 maanden geleden had ik nooit gedacht een weblog te beginnen, druk met werk, met het gezin en met het sporten. Bovendien begonnen mijn kinderen van 10 en 8 mij al aardig ‘prehistorisch’ te zien.
Op 11 november 2014 is bij mij longkanker met uitzaaiingen naar de lymfeklieren geconstateerd. Ongeneeslijk, dus gaan we voor kwaliteit van de resterende tijd. Ik blijk tot de zeldzame 2% groep met een ros-1 breuk te behoren. Een foutje van de natuur, maar het meest belangrijk: het is niet erfelijk, een hele zorg minder.

De afgelopen maand is alles anders geworden, terwijl het gewone leven doorgaat. Twee werkelijkheden, waar we als gezin onze balans nog in moeten vinden.
Alle vanzelfsprekendheden zijn weg gevallen, maar heeft ook veel ruimte gegeven voor het intens genieten.
Het blijft echter niet te verkroppen, dat ik mijn kinderen niet kan zien opgroeien, als ik de gemiddelde levensduur van mijn diagnose mag geloven.
Mijn van nature strijdbare en positieve karakter maken, dat ik onoverwinnelijk ben, totdat het tegendeel is bewezen.
Een blog om knotsgekke, blije en verdrietige verhalen te vertellen. Voor geïnteresseerden in mijn leven, maar vooral ook voor mezelf. Schrijven geeft ook troost.
Hopelijk mag ik vele jaren verhaaltjes en belevenissen delen!!

21 reacties op “waarom een blog??”

  1. ina schreef:

    Hallo Meren en familie, Ik hoorde het slechte nieuws en was er ontdaan van. Ik ken je al jaren en zag je de laatste tijd weer op de sportschool. Voor mij ben je de sterke meid en vroeger bij het voetbal was je de eeuwige doorzetter. Uit je blog blijkt ook je doorzettingsvermogen. Petje af en sterkte. Ik blijf je volgen. Ina

  2. Esther schreef:

    Hallo Merel, Ik zag jouw berichtje dat je mijn blog gaat volgen en ik lees nu net jouw blog. Ik herken zo jouw gevoel. Mijn kinderen waren toen 4 en 7 jaar, maar na 7 jaar ben ik er nog steeds. Misschien een hele domme vraag, maar Ik weet alleen niet wat een ros-1 breuk is……
    Blijf positief!!! Lieve groetjes….

  3. Marion van der Boor schreef:

    Hallo Merel, gisteren hoorde ik dit ontstellende nieuws via onze DR-maatjes. Het is onvoorstelbaar hoe jullie wereld nu op z’n kop moet staan. In gedachten vechten we met je mee. Ik zal je blijven volgen!
    Marion van der Boor

  4. Linda Peters schreef:

    Hi Willeke,
    Ik heb ook longkanker en ook ik wil nog lang bij mijn kind blijven. Het is onverteerbaar als je hoort dat jeafscheid moet nemen. Ik wil graag meer contact met lotgenoten zodat ik alles in perspectief kan plaatsen. Ik hoop dat ik ook snel weer de knop om kan zetten. Heb na een half jaar behandelingen en een operatie net vorige weekte horen gekregen dat het niet heeft mogen baten en dat ik nu niet meer kan genezen. Een grote klap voor mij, mijn partner, kind en omgeving.
    Groetjes
    Linda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.