Gepost op 11 februari 2015

Het kleine grote geluk

Allereerst wil ik menig lezer danken voor de adviezen, hoe om te gaan met mentale dips. Ik kan zeggen dat het heeft gewerkt. Juist om ook de dips toe te laten als onderdeel van het verwerkingsproces, kwam het na de 4e kuur minder hard aan. Wellicht had het ook te maken met het feit dat ik mijn laatste zware kuur had gehad. Niet meer overnachten in hotel martini, maar straks waarschijnlijk slechts 2 uur aan het infuus en weer naar huis.

Het gaat goed met mij. Liever gezegd, ik voel me momenteel fantastisch ( om maar eens een superlatief van Hans te gebruiken). Het is echt heerlijk om allemaal lieve mensen in je omgeving te hebben. Het is zo heel erg fijn dat mensen aan je denken, dat ze met je meeleven, maar ook dat je gewoon plezier met ze kunt maken. Het geeft zoveel positiviteit, geluk, energie en kracht. Alleen jammer dat ik daar eerst ziek voor moest worden dat ik dit geluk zo ervaren mag.

Heerlijk met Hans in de sportschool wezen spinnen, geen vermoeidheid tijdens het werk en ook de fietstocht naar het werk gaat in hetzelfde tempo als vorig jaar. Eigenlijk heb ik nu een betere conditie dan een jaar geleden. Zal ik al zolang ziek zijn geweest?

De pruik is afbesteld en de eerste afspraak met de kapper is alweer gemaakt! De grijze haren moeten nodig worden geverfd.

Op dit moment heb ik bijna alle suiker uit mijn dieet geschrapt. Tumoren schijnen suiker ook erg lekker te vinden. Maar wat een feest om zelf je eigen brood te maken. Zal het koken dan toch nog een hobby van me worden? De kilo’s vliegen er met het sporten en niet snoepen weliswaar nog niet af, maar volgens mij zag ik alweer een kleine 4- pack zichtbaar worden. (wishful thinking??). De 4-pack verschijning wordt overigens nadrukkelijk niet bevestigd door mijn zoon, die vindt dat ik nog wel een blubberbuikje heb! Ach ja, medicijnen, overgang…

Het is, wat mij betreft dan ook geen toeval, dat eind februari Monster Magnet in Bremen gaat optreden! Dat is vlakbij! Ik heb alvast een bed & breakfast voor ons geboekt.

Er wordt vaak gezegd om met de dag te leven, in het hier en nu. Dat doe ik graag, want dit gevoel is fijn en wil ik lang zo voelen. Carpe Diem!

Morgen krijgen we uitslag van de CT scan. Op basis daarvan weten we hoe de vlag erbij hangt. Tot morgen laat ik mijn humeur hier niet door beïnvloeden en zien we morgen wel weer of het lot ons goed gezind is. Morgen is morgen pas. Haha, gemakkelijk op papier te zetten, maar ik denk toch dat het een onrustige nacht gaat worden.

5 reacties op “Het kleine grote geluk”

  1. Gien schreef:

    Hey lieverd, mooi verhaal.
    Denk aan je (en aan je 4-pack! Grrrr… 😉 )
    Good luck tomorrow and sleep well straks! xxx

  2. Pauline schreef:

    Topper! Respect voor hoe je er in staat. Zethumop morgen, kus Pauline

  3. Eline schreef:

    Lieve Merel,
    Wat fijn dat je je nu zo goed voelt! En wat mooi hoe positief je alles nu bekijkt! Heb bewondering voor je! liefs en dikke kus xxxxxxxx

  4. ploeg559 schreef:

    Dag schoonzus,
    Een mooie blog met mooie uitdagen en perspectieven in het vooruitzicht. Als Bram op de leeftijd van jou is zal zijn buikje ook wat ronder en dikker zijn. 😜
    Goed dat je als Leontine van Moorsel nog een werelduurrecord gaat neerzetten. 😎
    Morgen krijg je een goed verhaal te horen is mijn overtuiging 😘

  5. Danielle schreef:

    Mooi om je blog te lezen, er spreekt heel veel kracht en positiviteit uit! Op een goede uitslag vandaag!
    Groet Danielle

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.